در زمستان سرد امسال ، مهران قاسمی روزنامه نگار، مترجم ، نویسنده و دبیر سرویس جهان روزنامه اعتماد ملی در سن 30 سالگی، زندگی را وداع گفت و قلم اش روی میز تحریریه جا ماند . همت بالایش در پیمودن پله‌های ترقی و حرفه‌ای شدن، باعث شد تا نامش جمعیت بیشتری را دل بلرزاند و غمش بر دل اعضای بیشتری از جامعه خبری ایران سنگینی كند . اگرچه نام این روزنامه‌نگار كه جوانمرگی دستمزد پیر دهرش بود، در یاد و داغ این درد بر دل دوستانشان تا همیشه باقیست اما مسئولیت تك‌تك‌مان برای زنده نگه داشتن هدف او چیست؟

به دنبال پركشیدن این روزنامه نگار جوان، همه اعضای خانواده رنج كشیده مطبوعاتی برای پاسداشت نام او و تسلای خاطر بازماندگانش، سنگ تمام گذاشتند. با حضور و بودن‌شان. از دور می‌دیدم كه دوستان چگونه از هزار سوی شهر برای دلداری می‌آیند و بازماندگان غم‌دیده را در تحمل دردی بزرگ تنها نمی‌گذارند با طرح این پرسش كه سهم اینجانب به عنوان یك روزنامه نگار برای همدردی با خانواده او ، بخصوص "سارا معصومی" همسر مهربان مهران قاسمی و دوستان نازنین روزنامه‌نگارم در اعتماد ملی كه این روزها اگرچه بر آنان تلخ گذشت اما دست از كار نكشیدند، چه بود و چیست؟

امید است كه طرح و هماهنگی برگزاری مسابقه ای به منظور بزرگداشت نام و یاد همكار سفركرده مان، مهران قاسمی كه همه هم و توانش، تشویق روزنامه‌نگاران نوپا بود ه است، بتواند مورد قبول دوستداران او و همكاران مطبوعاتی ام كه این روزها بی دریغ مهربانی كرده اند ، قرار گیرد و شاید هم سنتی شود كه پس از این برای زنده نگاه داشتن اهداف اهالی قلم كه قلم های شان به مرگی چنین زودهنگام و تلخ بر زمین می ماند، قلم های دیگری را مشوق نوشتن باشیم.

اسامی برندگان مسابقه نیز پس از برسی و رای بزرگوارانی چون مسعود بهنود ، عطالله مهاجرانی ، اسدلله امرایی ، كسری نوری، و ژیلا بنی یعقوب كه لطف كرده و درخواستم را برای داوری این مسابقه پذیرفته‌اند، اعلام می شود.
جواد دلیری، اكبر منتجبی، ، رضا مهدوی هزاوه ، مریم شبانی، علی اصعر سید آبادی ، هاشم حكمه، عبدالرضا تاجیك، مهدی محسنی، محمد رحیمی زاده، سلامت سید نوری، حمید مافی، رضا حقیقت نژااد و جمعی از روزنامه نگاران پرتلاش و خوش فكر روزنامه های سراسری و نشریات محلی و نویسندگان فعال در حوزه وبلاگ ها و وب سایت ها نیز به راستی منت گذاشته اند و دست همكاری ام را رد نكرده اند آنها نیز به عنوان اعضای هیات تحریریه این مسابقه، نامزدهای مورد نظر خود را به هیات داوران معرفی می كنند.
طبیعی است كه چاپ و انتشار فراخوان این مسابقه در نشریات محلی و وبلاگ‌ها و سایت‌های خبری ما را در زنده نگه داشتن هدف همكار پركشیده مان بیشتر یاری خواهد كرد.

باشد كه این مسابقه و تلاش اعضای هیات تحریریه كه مسولیت اصلی كار به عهده آنان است، روزنه نور كوچكی شود برای گرما بخشیدن به فضای دلگیر و سرد مطبوعاتی ایران. چرا كه این روزها حرفه روزنامه‌نگاری در ایران درست به از دست دادن عزیزی می ماند كه فصل سرد و تلخی را نفس می‌كشد.